Aby ochronić zwierzęta przed działaniem człowieka, narażającym je na cierpienie powstała Ustawa z dn. 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 03.106.1002 z późn. zmianami). Przyjrzyjmy się jak wg ustawy należy interpretować niektóre zagadnienia:
- "humanitarne traktowanie zwierząt" - traktowanie uwzględniające potrzeby zwierzęcia, zapewniające mu ochronę i opiekę,
- "okrutne metody w chowie tub hodowli" - działania lub zaniechania człowieka prowadzące w sposób oczywisty do zmian patologicznych w organizmie zwierzęcia (somatycznych lub psychicznych), zwłaszcza w postaci skutków znoszenia dotkliwego bólu, przymuszania do określonego zachowania (uległości) głodem, pragnieniem, działaniem prądu elektrycznego, bądź innymi zabiegami tego rodzaju.
- "okrutne traktowanie" - rozumie się przez to wymienione w ustawie sposoby znęcania się nad zwierzętami oraz inne postępowanie właściciela, bądź innej osoby, prowadzących do skutków porównywalnych ze skutkami znęcania się,
- "rażące zaniedbanie" - drastyczne odstępstwo od określonych w ustawie norm postępowania ze zwierzęciem, a w szczególności utrzymywaniu zwierzęcia w stanie zagłodzenia, brudu, nieleczonej choroby, w niewłaściwym pomieszczeniu i nadmiernej ciasnocie.
- "właściwe warunki bytowania" - zapewnienie zwierzęciu możliwości egzystencji zgodnie z potrzebami danego gatunku, rasy, płci i wieku.
- "szczególne okrucieństwo" - rozumie się przez to przedsiębranie przez sprawcę działań charakteryzujących się drastycznością form i metod, a zwłaszcza działanie w sposób wyszukany lub powolny, obliczony z premedytacją na zwiększenie rozmiaru cierpień i czasu ich trwania
Należy przy tym zauważyć, że interpretacja ustawowa powyższych zagadnień nie ma charakteru zamkniętego katalogu. Wymienione są w niej tylko niektóre sposoby niehumanitarnego traktowania, zaniedbania, czy okrutnego traktowania zwierząt.